Drenthe 2020

Doordat corona onze vakantie aardig verstoord heeft zoeken we naar alternatieven en dat is zoals voor veel Nederlanders dichter bij huis. Het nieuwe normaal. En ik moet bekennen dat ik dat niet eens zo erg vind. Een weekje Nederland is gewoon prachtig. Net op tijd kunnen we nog een leuke accommodatie vinden in Drenthe. Eigenlijk kan ik weinig nieuws vermelden over de provincie, want we weten allemaal wel voldoende over de bezienswaardigheden in de provincie. Ja, het is de groenste provincie en je kan er heerlijk wandelen en fietsen, maar dat wil nog niet zeggen dat je er alleen maar senioren ziet. Drenthe is voor alle leeftijden, maar als je wil partyen kun je inderdaad beter naar Zeeland gaan. Tijdens ons weekje in Drenthe bezochten we onder andere de volgende bezienswaardigheden.

Beeldentuin Gees

De beeldentuin van zeven hectare in Gees is pas in 2020 geopend. Het is een paradijs, waar natuur en kunst elkaar in allerlei vormen ontmoeten. Waar je kunt genieten van een wandeling in een prachtig park, met bospaden, vijvers, grote open ruimtes met prachtige vergezichten. Vooral de tuin is door een landschapsarchitect zeer vakkundig aangelegd met een gevarieerde en boeiende vegetatie.
Eigenlijk betreft het een commercieel park. Bijna alle beelden zijn te koop. De entree tot het park is 10 euro pp.

Drents Museum Assen

Het Drents Museum heeft naast een vaste collectie ook wisselende tentoonstellingen. In een van de grote moderne ondergrondse zalen is een grote collectie schilderijen ondergebracht met veelal Drentse landschappen; het Barbizon van het Noorden. Het museum kan trots zijn op deze mooie schilderijen.
Ook mooi zijn de oude stijlkamers die in een van de historische panden zijn ondergebracht. Je ziet onder andere vergaderzalen, woonkamers en keukens.
In een andere zaal zie je een bijzondere collectie foto’s van Saskia Boelsums. De beeldend kunstenares maakt van foto’s ware kunstwerken. Het museum is interessant voor jong en oud.

Kamp Westerbork

Kamp Westerbork behoeft weinig tekst en uitleg, omdat iedereen er wel van gehoord of gezien heeft. De geschiedenis van kamp Westerbork is vooral bekend vanwege de jaren 1942-1945. Het kamp werd echter al in 1939 gebouwd als vluchtelingenkamp. Het was een doorgangskamp naar concentratiekampen als Auschwitz en Sobibor.
Nu 75 jaar later is er eigenlijk niet veel meer over van het kamp. Alleen twee trainwagons, de commandant woning en een deel van een barak zijn overgebleven.
Er zijn een aantal indrukwekkende monumenten. Eén daarvan bestaat uit 102.000 rode steentjes elk met een Jodenster; één steen voor elke gedeporteerde. Het bekende monument met de gebogen spoorrails staven maakt diepe indruk.
Het kamp ligt ver van de bewoonde wereld, dat bewijst dat men het kamp destijds liever verborgen wilde houden. Het kamp is te bereiken na een wandeling van 3 km door de bossen.

Hunebed Borger

Natuurlijk hoort bij Drenthe ook een bezoek aan een hunebed. Er zijn er maar liefst 52, maar in Duitsland en Denemarken zijn er zelfs nog honderden te vinden. De hunebedden hebben geen naam maar een nummer. Wij bezoeken het hunebed van Borger. Met bijna 23 meter lengte is het de grootste van Nederland. De zwaarst gevonden steen van 20.000 kg is hierin verwerkt. Indrukwekkend als je beseft dat de hunebedden meer dan 3.000 jaar voor Christus zijn gemaakt. Het is mooi om te zien hoe nu kinderen tussen de stenen spelen. Er opklimmen mag echter niet, ondanks dat kleine kinderen de stenenmassa als speelgoed zien.
Naast het hunebed ligt het Hunebedcentrum met een oerpark.

Orvelte

Ik heb even gegoogeld wat de mooiste dorpjes in Nederland /Drenthe zijn. Volgens de ANWB is dat in Drenthe: Frederiksoord, Gees en Havelte. Volgens Trouw is dat Niehove in Groningen. En volgens Mooistedorpjes.nl zijn dat Coevorden, Dwingeloo, Gees, Havelte, Orvelte, Ruinen en Schoonebeek. Omdat Orvelte meer een openluchtmuseum is dan een bewoond dorpje, wordt Orvelte niet altijd meegenomen in de beoordeling, maar als je alle commercie wegdenkt, is het wat mij betreft een van de mooiste dorpjes van Nederland. In het oerdorp, dat voornamelijk authentieke Drentse boerderijen heeft met rieten daken, is het komen en gaan van de toeristen die smullen van de winkeltjes die hebben plaatsgenomen in de monumentale boerderijen. Gelukkig zijn veel winkeltjes gebaseerd op oude ambachten zoals een kaasmakerij (melkfabriek), een smederij, snoepwinkel en ambachtelijke producten zoals bier en kunst.
Orvelte is relatief klein en vermoedelijk al ontstaan tussen de 11e en 13e eeuw. Al heel oud dus, maar toch weinig gegroeid door de eeuwen heen. Eigenlijk zou iedereen in zijn leven Orvelte gezien moeten hebben. Ook leuk voor jongeren.

Veenhuizen

Veenhuizen is een bijzonder dorp met een wonderlijke geschiedenis, waar ook nu nog van alles te zien is en te beleven valt. Een dorp in Drenthe dat in niets lijkt op andere dorpen. Want Veenhuizen is één van de voormalige Koloniën van Weldadigheid, waar meer dan honderd Rijksmonumenten getuigen van een uniek verleden.
Kenmerkend zijn de rechte lanen en statige panden, musea, ateliers, sfeervolle eet- en drinkadresjes. Zonder uitzondering zijn ze gevestigd in historische gebouwen, die bovendien sterk samenhangen. Ze getuigen van de rijke Kolonie-geschiedenis.
Vanaf 1818 bouwde de Maatschappij van Weldadigheid enkele kolonies voor arme gezinnen en wezen in het zuidwesten van Drenthe en in het noordwesten van Overijssel. De Maatschappij van Weldadigheid sloot in 1823 een contract met de Nederlandse regering om 4.000 wezen, 1500 bedelaars en landlopers en 500 gezinnen op te nemen. Voor de te plaatsen kinderen werden drie grote gestichten gebouwd. Uiteindelijk werden in het Derde gesticht in Veenhuizen ook bedelaars geplaatst. In 1843 werden de gestichten voor de wezen gesloten. Van 1845 tot 1886 werden in Veenhuizen ook gerepatrieerden uit Nederlands-Indië opgevangen die besmet waren met lepra.
In 1859 werden de bedelaarsgestichten Veenhuizen en Ommerschans overgenomen door de rijksoverheid en omgevormd tot strafinrichtingen. Voor het gevangenispersoneel werd er een klein dorp gebouwd, om de inrichtingen heen. Sinds 1981 is er vrije toegang tot het dorp. Voor die tijd was het dorp verboden voor niet-gevangenispersoneel. Veel bewaarderswoningen en enkele andere gebouwen zijn inmiddels verkocht, maar een groot deel van Veenhuizen is tot op heden eigendom van de Staat (Rijksgebouwendienst).
In het midden van het dorp staat een grote gevangenis dat sinds 2018 een museum is. Hierin is de 200-jarige geschiedenis van de Kolonie Veenhuizen te zien.
Wandelend door het dorp krijg je wel regelmatig de kriebels. Informatieborden geven je de indruk dat voeger anders denkende en mensen die afweken van de ‘normale’ standaard hier opgesloten en gehersenspoeld werden. Ze werden al snel als crimineel beschouwd. Aanpak van mensen met een ‘afwijking’ toen was beduidend anders dan nu.
Het mooie aan Veenhuizen is de architectuur van de gebouwen die harmonieus opgaat in een prachtige groene omgeving. Een bijzondere plaats waar historie, cultuur en natuur samenkomen. Het verdient echt een plaats op de Unesco erfgoedlijst.

Wildlands Adventure Zoo Emmen

In 2016 verhuisde Dierenpark Emmen naar de nieuwe locatie die eveneens in het centrum van Emmen is gelegen. Het park is opgedeeld in drie grote gebieden Jungola, Serenga en Nortica, die elk model staan voor een klimaatzone, met naast diersoorten – die kenmerkend zijn voor het gerepresenteerde gebied – ook aangepaste gebouwen, horeca, winkels, entertainment en attracties. De routes door de gebieden zijn lusvormig ingericht, zodat je altijd weer automatisch bij het centrale Kompasplein uitkomt. Verdwalen is dus haast onmogelijk en doordat mensen allemaal in dezelfde richting lopen is het bovendien ‘coronaproof’. Achteraf is dit natuurlijk toeval. Het ontwerp van het park is doordacht, want op deze manier heb je geen last van ‘irritante tegenliggers’.
Naast de mooie collectie dieren valt ook de vormgeving van het dierenpark op. Echt alles, maar dan ook alles, is in stijl vormgegeven. Nergens zie je lelijke gebouwen, muren of kooien. Wildlands is oprecht één van de mooiste dierentuinen in Nederland.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Vesting Bourtange 2020

Bourtange is een vestingdorp aan de grens met Duitsland in de provincie Groningen. De vesting is één van de mooiste in Nederland en misschien wel dé mooiste van Nederland. Kijk maar eens op internet naar de prachtige plaatjes. Nu is Bourtange een beschermd dorpsgezicht. Hoewel de vesting doet vermoeden, heeft Bourtange nooit stadsrechten gehad. Daarom is het geen vestingstadje maar een vestingdorp.

(foto Wikipedia)

De vesting is in 1742 aangelegd tijdens de Nederlandse Opstand als verdedigingswerk op de bevoorradingsweg tussen Groningen en Duitsland.
Doordat het Bourtangermoeras daarna steeds meer verdroogde – ondanks maatregelen om dit te verhinderen, en de vuurkracht van geschut groter werd – nam de militaire betekenis van de vesting af. In 1851 werd de vesting officieel opgeheven en werd Bourtange een agrarisch dorp in Westerwolde.

Rond 1960 liep het dorp leeg. Bourtange was niet met de tijd meegegaan en was geen plaats waar jongeren zich nog vestigden. De gemeente Vlagtwedde liet vervolgens de vesting voor miljoenen herbouwen in de originele staat zoals die in 1742 geweest was.
De vesting is tegenwoordig een toeristische attractie van betekenis die vrij te bezoeken is. De bezoeker vindt er diverse bezienswaardigheden: het Marktplein met eeuwenoude lindebomen, musea, een kaarsenmakerij, winkels en restaurants, een historisch hotel (de kamers zijn voorzien van een bedstede). Ook is de vestingmolen herbouwd en is de rosmolen gereconstrueerd. In het zomerseizoen worden er historische evenementen in de vesting georganiseerd, waaronder een van de grootste historische slagnabootsingen van Nederland: de Slag om Bourtange.
Er zijn maar liefst 6 kleine musea in het dorpje. Eén daarvan is de synagoge. In de andere musea zijn onder andere authentieke stijlkamers te zien en films over de historie van de vesting.

De vesting heeft vijf bastions van gelijke afmetingen en vorm waardoor het een perfecte gelijkmatige vorm heeft en dat is het beste van bovenaf te zien. Het stratenpatroon is stervormig waarbij alle straten samenkomen bij het centrale Marktplein. Tien straten telt het dorpje. Op het centrale plein bevinden zich de terrasjes en de gezelligheid. Door zijn geringe grootte is het goed denkbaar dat er een beperking is aan het aantal toeristen en de capaciteit van de horeca. Plan dus je bezoek aandachtig.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Kastelenroute Noord-Brabant

Nu reizen niet zomaar vanzelfsprekend is vanwege het coronavirus moeten we zoeken naar alternatieven. Dat kan prima in eigen land en de landen om ons heen. Ook in Nederland is nog veel te ontdekken. Er zijn veel prachtige steden, maar je kan ook denken aan bijvoorbeeld het bezoeken van kastelen.

De provincie Brabant heeft best wel wat interessante kastelen. Naar mijn mening worden kastelen meestal niet optimaal geëxploiteerd, waardoor de kastelen eigenlijk te weinig bekendheid hebben. En dat is jammer, want deze juweeltjes verdienen meer waardering en meer belangstelling. We moeten deze oudjes meer koesteren en meer genieten van de historische legendes. Tijd om ze eens onder de loep te nemen. Op de ‘brommert’ rijdt ik langs de kastelen en dat valt nog niet mee, omdat het aardig wat tijd kost. De volgorde van de route langs de kastelen is in onderstaand overzicht weergegeven, maar je kan natuurlijk ook zelf je route samenstellen langs de kastelen. Bezichtig een kasteel op een mooie zonnige dag en je waant je even terug in de tijd. Veel plezier bij het bezichtigen van de Brabantse kastelen.

Over de kastelen in Nederland is een mooie website en die heet toepasselijk Kastelen in Nederland, waar je alle info kunt vinden over onze kastelen. Algemene info over de kastelen vind je uiteraard ook op Wikipedia.

KMA, Kraanstraat, Breda

Het kasteel van Breda is een van de grotere kastelen in Brabant. Sinds 1826 is het terrein in gebruik door de Koninklijke Militaire Academie (KMA) waar officieren worden opgeleid. Hierdoor is het terrein niet toegankelijk voor publiek. Alleen tijdens speciale dagen zoals de open monumenten dag is het kasteel te bezichtigen. Het kasteel heeft een zeer belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van Breda en het koninklijk huis. In 1353 verkocht de hertog van Brabant de stad Breda aan de Hollandse edelman Jan II van Polanen, Heer van Breda, die de burcht versterkte met een gracht en vier hoektorens. Het zo ontstane kasteel werd in de verdedigingswerken van Breda ingepast. De laatste telg van het geslacht Van Polanen, zijn kleindochter Johanna van Polanen, trouwde in 1403 met de Duitse edelman Engelbrecht I van Nassau, waardoor Breda incluis het kasteel in handen kwam van deze voorname familie. Dit huwelijk vormt het begin van de band tussen Nederland en het huis van Oranje-Nassau. Koning Willem I stelde in 1826 het Kasteel van Breda ter beschikking aan de Koninklijke Militaire Academie (KMA).

Wikipedia KMA Wikipedia Kasteel

Bouvigne, Bouvignelaan 5, Breda

Het kasteel van Bouvigne bij het Mastbos is eigenlijk maar een heel klein kasteeltje, maar de ligging is prachtig toch? Op de begane grond zijn maar drie mooie stijlkamers. Het kasteel is sinds 1972 eigendom van Waterschap Brabantse Delta en daardoor niet toegankelijk voor publiek. Alleen op bijzondere dagen zoals open monumentendag zijn het kasteel en de bijbehorende tuinen te bezichtigen. Sinds 1 oktober 2010 is het kasteel een van de officiële trouwlocaties binnen de gemeente Breda.
Het is onbekend hoe oud het kasteel precies is en hoe het er oorspronkelijk heeft uitgezien.
Voor zover bekend kwam het stenen huis voor het eerst in 1554 voor in een officiële akte. Het kasteel is in de loop der tijd diverse malen uitgebreid. Het begon met het stenen huis, waarop later de eerste verdieping van de toren is gebouwd (tussen 1554 en 1611). In de drie jaar daarna zijn er nog enkele andere verbouwingen gedaan en is de toren verhoogd met een tweede verdieping. Op 8 oktober 1614 kocht prins Philip Willem ‘Boeverijen’ om het samen met zijn broers Maurits, Frederik Hendrik en Willem II als jachtslot te gebruiken.

Wikipedia

Loon op Zand

Het kasteel van dat in het dorp Loon op Zand ligt, bijgenaamd het witte kasteel, is een omgracht landhuis. Het is in 1777 gebouwd op de resten van een veel ouder kasteel dat toebehoorde aan de Heren van Loon op Zand.
In 2007 vond er een bezetting van het kasteel plaats toen de eigenaar, de miljonair Wim de Pundert, het kasteel dreigde te laten verloederen als de gemeente Loon op Zand niet zou meewerken aan een opknapbeurt. De ingrijpende plannen voor een verbouwing werden door de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed echter niet goedgekeurd. In 2014 droeg De Pundert Het Witte Kasteel over aan de dorpsgemeenschap van Loon op Zand. De Stichting Het Witte Kasteel heeft met de hulp van een zestigtal vrijwilligers het gebouw met bijgebouwen en tuinen gerestaureerd en opgeknapt. Sindsdien fungeert het als exclusieve trouwlocatie en worden er kleine concerten en exposities gehouden. In de z.g. ‘neerhuizen’ aan weerszijden van het voorplein zijn een dagrestaurant en een bed & breakfast ondergebracht.

Wikipedia

Den Strijdhoef, Udenhout

De Strijdhoef (of Strijdhoeve) is een herenhuis te Udenhout, dat de naam kasteel heeft gekregen. Dit herenhuis stamt uit omstreeks 1760 en is gebouwd op de plaats van het leengoed De Strijdhoeven. Het bij het kasteel behorende landgoed bestaat voor de helft uit bos en voor de helft uit weiland. Het landgoed is vrij toegankelijk, afgezien van de onmiddellijke omgeving van het kasteel.

Wikipedia

Nemerlaer, Haaren

Het kasteel is vernoemd naar het riviertje de Amer (later Nemer) en Laer (open plek in het bos). De oorsprong is uit de 14de eeuw. Het kasteel doorstond onder andere verval en brand maar het werd gelukkig gerenoveerd. Nemerlaer wordt nog steeds bewoond. Soms vinden er culturele en publieke activiteiten plaats, zoals exposities en concerten. Elke zondag is kasteel van binnen te bezichtigen voor vijf euro.

Wikipedia

Stapelen, Boxtel

Kasteel Stapelen is een groot en oud kasteel met een brede gracht er om heen, waarvan de eerste vermelding ervan uit 1293 stamt. Het is grotendeels gebouwd in neo-gotische stijl. Het kasteel is nog altijd een klooster en hoofdvestiging van de Nederlandse assumptionisten. Daardoor is het alleen op afspraak te bezichtigen. Het kasteel is echter voor publiek ook goed te zien vanuit het omringende vrij toegankelijke park.

Wikipedia

Henkenshage, Sint Oedenrode

Dit kasteel op het eiland behoort tot de mooiere kastelen van Brabant mede dankzij de omliggende tuin/park en gracht. Het kasteel bestaat uit een voorgebouw dat aan twee kanten een binnenplaats omsluit. De voorpoort wordt geflankeerd door twee ronde torens. Ook op de hoeken van het hoofdgebouw zijn uitspringende torens te vinden. De naam ‘Henkenshage’ komt van het 14e eeuwse ‘Hanekenshage’ of ‘Haenkenshage’. Haneke of Haenken was in die tijd een populaire roepnaam voor Johannes. Een nederzetting werd een ‘hage’ genoemd, omdat deze vaak omgeven was met een haag van doornen of struiken tegen wild of loslopend vee. Het oorspronkelijk bouwwerk dateert waarschijnlijk dan ook van het begin van de 14e eeuw. Toen was Kasteel Henkenshage overigens nog geen kasteel, maar ‘slechts’ een adellijk herenhuis met alleen een benedenverdieping. Hoewel het kasteel nog enig muurwerk uit 1450 vertoont, wordt de huidige aanblik gedomineerd door de quasi-middeleeuwse veranderingen die in 1850 zijn aangebracht. Sinds 1998 wordt Kasteel Henkenshage dankbaar gebruikt als locatie voor huwelijksfeesten en -voltrekkingen, personeelsfeesten, bedrijfsfeesten en -evenementen en meer.

Wikipedia

Dommelrode, Sint Oedenrode

Ten zuiden van het centrum van Sint Oedenrode ligt dit kasteel uit de 16e eeuw. Oorspronkelijk heette het slot De Bocht, aangezien het in een bocht van de Dommel was gelegen. Het linker deel kenmerkt zich door muurwerk met speklagen en hoekblokken van mergelsteen. Onder het beheer van de Veghelse familie De Kuijper werd het kasteel verbouwd tot klooster. In 1856 werd een kapel gebouwd aan de achterzijde en in 1903 volgde een rectorshuis aan de rechterzijde. Het is momenteel in gebruik als vergaderlocatie van de gemeente Meierijstad en het is voor een deel ingericht als museum. Hier zijn archeologische vondsten tentoongesteld, zoals pijlpunten uit omstreeks 2000 v.Chr., urnen urnen en Romeinse voorwerpen.

Wikipedia

Geldrop

Het kasteel bevindt zich in een park in het midden in het centrum van Geldrop en is daardoor erg toegankelijk. In het kasteel is een museum gehuisvest. In 1870 werd de Engelse landschapstuin aangelegd, waarvan de fraaie bomen, waaronder een erg oude en zware mammoetboom, de bosanemonen en de stinsenflora nog altijd bijzonder mooi zijn. Het kasteel heeft diverse bijgebouwen uit die tijd, zoals de Paardenstal, het Koetshuis en de Rentmeesterswoning. Alle bijgebouwen zijn Rijksmonumenten, en de kasteelboerderij is een gemeentelijk monument. Tegenwoordig is in het park ook een kinderboerderij te vinden en een moes- en kruidentuin met een Victoriaanse kas, die de baron z’n hof wordt genoemd. Door het park loopt een aantal wandel- en fietsroutes.

Wikipedia

Eymerick, Heeze

Het grote kasteel uit 1665 is een van de laatste bewoonde kastelen van Nederland. Men loopt naar het kasteel via een prachtige oprijlaan, die door de beemden van de Groote Aa voert. Het is een statig kasteel dat aan drie zijden is omgracht. Het complex omvat tevens diverse bijgebouwen uit 1735. Hoewel het kasteel bewoond is, is het toch te bezichtigen. Het bevat een dertigtal kamers, waarvan een aantal fraaie stijlkamers. Bijzonder zijn een merkwaardige badkamer met een zeldzame badkuip, een gobelinzaal met 17e-eeuwse gobelins, waaronder enkele die taferelen uit het leven van Alexander de Grote voorstellen. Ook zijn er enkele fraaie schouwen te bewonderen. Het kasteel Eymerick is beschikbaar voor huwelijken en feesten, vergaderingen en bedrijfspresentaties. In de omgeving liggen uitgebreide bossen en heidevelden die vroeger tot het kasteel behoorden.

Wikipedia

Asten

De genoemde voorburcht met het poortgebouw en de kasteelhoeven stammen uit de 17e eeuw. Geleidelijk verviel het kasteel, doordat het veelvuldig van eigenaar wisselde en doordat de eigenaren vaak afwezig waren. Na een restauratie die kwam het kasteel in 1938 gereed, maar in 1944 werd het echter grotendeels verwoest door een Duitse granaat. In 1984 zijn in de voorburcht negen woningen gebouwd waardoor het privaat gebied is. De kasteelruïne en de voorburcht zijn tegenwoordig Rijksmonument, en de omringende landerijen zijn aangewezen als historische buitenplaats. De activiteiten van de Stichting gingen zich ook uitstrekken tot het sterk bedreigde landschap. Onder meer de oprukkende kassen en infrastructuur tastten het landschap aan. In 2006 werd een plan opgesteld om de band van het kasteel met het landschap te herstellen en het kasteel een betere herkenbaarheid te geven voor de Astense bevolking.

Wikipedia

Deurne

Op 24 september 1944 werd het Groot Kasteel door geallieerd vuur in puin geschoten met pantser-doorborende granaten om enkele zich schuil houdende SS’ers uit te schakelen. Bij de daaropvolgende brand ging de volledige inboedel – die juist kort ervoor weer naar het Groot Kasteel was gebracht – verloren, waaronder vermoedelijk schilderijen van Antoon van Dyck en Peter Paul Rubens. Na de oorlog werden plannen voor herbouw gemaakt. Daarbij zou het middeleeuwse volume van de donjon hersteld worden en het grondplan van de 17e-eeuwse uitbreiding als terras in gebruik worden genomen. Hiervan werd echter afgezien en in 1952 werd de ruïne geconsolideerd. De 14e-eeuwse noord- en westgevels en de gevel van de 16e-eeuwse hoektoren bleven bewaard, evenals de eetzaal op de eerste verdieping en de twee gewelfkelders onder de eetzaal. Het overige muurwerk, met name aan de zuid- en oostzijde, is nog te herkennen als muurtjes van nog geen meter hoog. In 2002 vond andermaal een consolidatie van het muurwerk plaats in opdracht van de gemeente Deurne, de huidige eigenaar. Hierbij werden de in 1952 dichtgemetselde venstergaten heropend en werden de natuurstenen kozijnen vervangen.

Wikipedia

Helmond

Met de bouw van de huidige burcht werd omstreeks 1325 begonnen. Het kasteel werd uitgevoerd als een vierkante waterburcht met een ronde toren op elk hoekpunt en geen centrale woontoren of donjon. Deze vierkante kastelen bleken een stuk beter te kunnen worden verdedigd dan oudere ronde kastelen. Het grondplan van het kasteel meet ongeveer 35 X 35 meter. De middenlijn van de hoektorens is ongeveer 8 meter. De ingang is aan de noordzijde via een poortgebouw wat bijna een geheel is met de naastgelegen bebouwing. Vanaf 1923 werd het kasteel, na een grondige verbouwing, als raadhuis in gebruik genomen. De ruimte werd te klein in de jaren 70 van de vorige eeuw. Een nieuw gemeentehuis werd in gebruik genomen. Van de gemeentefuncties bleven 2 trouwzalen en de raadzaal in gebruik. In 2001 verhuisde de raadzaal naar een nieuwe locatie in het nabijgelegen Boscotondo. In het kasteel is sinds 1982 Museum Helmond gevestigd. Het kasteel wordt verder gebruikt als trouwlocatie.

Wikipedia

Croy, Aarle-Rixtel

De oudste delen van het kasteel van Croy dateren vermoedelijk uit het midden van de vijftiende eeuw. Door eeuwen heen hebben verschillende adellijke families het kasteel bewoond. In 1990 werd het kasteel vanbinnen grondig gerestaureerd en kreeg het de bestemming van kantoor. Het wordt niet meer bewoond, maar huisvest tegenwoordig een aantal bedrijven.

Wikipedia

Gemert

De bouw van dit kasteel is begonnen in 1391. Het werd bewoond door de ridders van de Duitse Orde. Het hoofdgebouw van het kasteel dateert uit 1740 en is gebouwd in Lodewijk XIV-stijl. Dit staat boven op een gewelfde kelderverdieping van het oorspronkelijke kasteel uit 1391. Het bestaat uit een middengedeelte met twee haaks hierop staande vleugels. Men bereikt het plein voor dit gebouw door een binnenpoort uit 1548. Deze is voorzien van de tekst: Anno MVCXLVIII soe is dit werck begonne in Gotsnam met vlijt. Heer Wijnant van Bryel landcomenduer heer tot Gemert doe ter tyt. Soe goet is Got. Het is voorzien van het wapen van de Duitse orde. In 1916 betrokken de paters en broeders van de Congregatie van de Heilige Geest (Spiritijnen) het kasteel. Uiteindelijk kochten dezen het in 1928 van de Jezuïeten. Zij bouwden er in 1936 een ‘voorlopige’ kapel die er nog steeds staat. Op 11 mei 1940 was er een kort vuurgevecht van Duitse en Nederlandse soldaten waarbij een vleugel van het kasteel in brand werd geschoten en verwoest. Naderhand zijn er nieuwe gebouwen voor deze vleugel in de plaats gekomen. De Spiritijnen hadden in het kasteel onder meer een grootseminarie dat echter in 1969 haar poorten moest sluiten wegens gebrek aan studenten. In 1970 werd het kasteel het hoofdkwartier van de congregatiën. Hun aantal nam echter af en het kasteel dreigde te worden verkocht aan een beleggingsmaatschappij. De bevolking protesteerde tegen de plannen voor nieuwbouw in de onmiddellijke omgeving van het kasteel. Dit protest vond plaats onder de leuze: Geen woonblok achter de muur. Houdt het kasteel groen en puur. In 2008 bracht de gemeente Gemert-Bakel een bod op het kasteel uit. Hierbij werd bedongen dat de Spiritijnen een nieuwe huisvesting zouden krijgen en dat recht moest worden gedaan aan de historische waarde van het kasteel. In 2017 verkocht de congregatie het pand aan een projectontwikkelaar.

Wikipedia

Boxmeer

Het kasteel is een rijksmonument en is gelegen dichtbij de grens met buurland Duitsland en de provincie Limburg. Het kasteel kent een bewogen geschiedenis. De vesting op het voormalig eiland aan de Maas werd eeuwenlang herhaaldelijk belegerd, vernield en weer opgebouwd. In 1896 namen de zusters van Julie Postel het kasteel in Boxmeer in gebruik als zieken- en later als verpleeghuis. Onder meer door zorg voor de zieken zetten de zusters zich onbaatzuchtig in voor hun medemens in nood.

Tongelaar, Mill

Kasteel Tongelaar en Boerderij de Benedenhof liggen op het prachtige Landgoed Tongelaar. Op deze locatie kun je terecht voor feesten, vergaderingen, diner, concerten en overnachtingen. Het kasteel is een officiële trouwlocatie van de gemeente Mill.
Buiten de vierkante toren krijg ik niet echt het gevoel bij een kasteel te zijn. Naar mijn mening lijkt het meer op een landgoed. De binnenplaats geeft je het gevoel op een erf van een rijke boer te zijn. Het is gezellig ingericht en als het lekker weer komen hier heel wat wandelaars en fietsers voor een versnapering op het terras. De poorttoren is uit begin 15e-eeuw. De naastgelegen boerderijen zijn erg mooi.

Wikipedia

Heeswijk

Persoonlijk vind ik dit een van de mooiste en indrukwekkendste kastelen in Brabant. Vanwege zijn ligging, grootte en variatie is het echt schitterend. De gracht om het kasteel en de groene omgeving doen je even geloven dat je in de middeleeuwen bent.
Van het huidige gebouw is de noordwestelijke hoek uit de veertiende eeuw het oudst. De voorburcht, die bestaat uit een koetshuis en toegangspoort dateert in zijn huidige vorm van de zestiende eeuw. In de negentiende eeuw, het tijdperk van de Romantiek, heeft het kasteel veel veranderingen ondergaan in de vorm van neogotische toevoegingen.
Kasteel Heeswijk heeft meerdere malen een rol gespeeld in de geschiedenis. Het lukte Prins Maurits rond 1600 tot twee maal toe niet om het kasteel in te nemen. Zijn halfbroer Frederik Hendrik slaagde daar in 1629 wel in, zodat hij vervolgens ‘s-Hertogenbosch kon belegeren. In 1672 was de Zonnekoning Lodewijk XIV de ongenode gast op Kasteel Heeswijk tijdens zijn strijd tegen de Republiek. Op het eind van de 18e eeuw gebruikte Pichegru, generaal van de Franse Revolutie onder leiding van Napoleon, het kasteel nog als hoofdkwartier.
Het kasteel werd in 2005 voor het laatst gerestaureerd. Het huidige kasteelmuseum geeft een beeld van de woonsituatie en de verzameltraditie uit het midden van de 19e eeuw. De Wapenzaal van het kasteel doet dienst als officiële trouwlocatie van de gemeente Bernheze. In de onder de binnenplaats gelegen Keldergewelven worden (trouw)feesten en recepties gegeven en het Koetshuis van Kasteel Heeswijk herbergt vergader- en trainingsfaciliteiten evenals congres- en presentatieruimtes.
Het kasteel is te bezichtigen behalve op vrijdag en zaterdag omdat het dan gereserveerd is voor groepsrondleidingen en partijen.
Vanwege de Zuid-Willemsvaart en allerlei ontoegankelijke wegen is het kasteel wat moeilijk bereikbaar, in ieder geval met mijn navigatiesysteem. Het makkelijkste is om de weg te nemen tussen Heeswijk-Dinther en Middelrode. Daar ligt het namelijk aan.
Wikipedia

Nieuw-Herlaar, Sint-Michielsgestel

Het kasteel geeft niet de indruk een echt oud kasteel te zijn vanwege zijn gave bouwkundige staat en zijn eenvoudige bouwstijl. Toch zijn de eerste vermeldingen al uit de 14de eeuw. Het complex is sinds 1973 een rijksmonument en de huidige bebouwing stamt grotendeels uit de negentiende eeuw, gebouwd als klooster en gesticht. Dat verklaart het relatieve moderne uiterlijk. Van de oudere bebouwing is de vijftiende-eeuwse ranke achtkante traptoren met ingesnoerde spits bewaard gebleven, waar een achttiende-eeuws deel omheen is gebouwd. Het kasteel deed in de 19de en 20ste dienst als Instituut voor Doven en vervolgens kwamen er diverse zustercongregaties (Franse Benedictinessen, de Oostenrijkse Dochters van de Goddelijke Heiland, Zusters van de Choorstraat en de paters van de Sociëteit voor Afrikaanse Missiën uit Cadier en Keer). In 1955 kwam het kasteel in handen van de Stichting de Godshuizen. Deze vestigde er een instituut voor diep-zwakzinnige kinderen, en in 1960 werd het een observatiekliniek voor kinderpsychiatrie en neurologie. Dit alles werd door de Dochters van de Goddelijke Heiland verzorgd. Hiertoe moest het kasteel worden verbouwd, maar in 1970 verhuisde de instelling naar de nieuwe inrichting Herlaarhof te Vught. Het leegstaande kasteel werd in 1978 aangekocht door een onroerend-goedmaatschappij en de bijgebouwen werden toen door de alternatieve woongroep Gezond Bouwen en Wonen in gebruik genomen. Het kasteel is nu in private handen en wordt bewoond na een jaren durende renovatie.

Wikipedia

Maurick, Vught

Het oudste gedeelte van het huidige kasteel stamt uit 1400 en betreft de ingangspartij tussen twee slanke torens. De van een spitsboog voorziene poort kan men bereiken via een ophaalbrug. Het middendeel van het gebouw heeft twee uitgekraagde hangtorens. Daarachter bevindt zich de hoofdtoren die bekroond is met een door leien gedekte spits. De rechtervleugel is slechts gedeeltelijk 17e-eeuws, de rest is eind 19e eeuw toegevoegd.
Het kasteel werd gekocht door Augustinus van Lanschot, telg uit de bankiersfamilie Van Lanschot en zelf eveneens koopman en bankier. Hij gebruikte het als zomerverblijf en liet het van 1891-1892 restaureren en verbouwen, waarbij het bij benadering de huidige staat verkreeg. Zijn zoon August, die burgemeester was van Vught, werd eigenaar en deze gebruikte het kasteel deels ook als gemeentehuis. Na diens dood bleef Augustus’ weduwe, mevrouw Van Lanschot-Lagasse de Locht, er wonen.
De familie Van Lanschot verkocht het kasteel aan de N.V. tot Exploitatie van het Landgoed Maurick, die een hotel-restaurant begon, om het kasteel vanaf 1963 te verhuren aan de Nederlandse Vereniging van Wegenbouwers. De restaurantfunctie bleef behouden. Sinds 2 juli 2007 werd N.V. Monumenten Fonds Brabant eigenaar van kasteel Maurick, en ook deze exploiteerde er een restaurant. In 2015 werd het restaurant gesloten in verband met een faillissement. Kasteel Maurick BV werd tijdelijk in beheer gegeven aan leegstandbeheerder Gapph uit ‘s-Hertogenbosch. In 2015 kwam het kasteel in handen van Klaas van Leengoed en Niek van Lieverloo. In september 2015 werd het opnieuw als restaurant in gebruik genomen.

Zwijnsbergen, Helvoirt

Over dit kasteel kan ik eigenlijk kort zijn. In 1428 was er sprake van Jan van Zwijnsbergen (Johannes de Zweensberge). Deze begon waarschijnlijk met de bouw van het versterkte kasteel. Dit kasteel is momenteel in particulier bezit van de familie Van Lanschot en niet toegankelijk voor bezichtiging. De weg naar het kasteel is een privéweg waardoor alleen een glimp in de verte van het gebouw mogelijk is. Gewoon overslaan dus.
Wikipedia

D’Oultremont, Nieuwkuijk

Het kasteel is gelegen op het voormalige themapark Land Van Ooit. Het is ongetwijfeld een van de meest opvallende kastelen, het is namelijk helemaal roze. Het wordt daarom ook wel het Pink Castle genoemd. Het spreekt voor zich dat het niet altijd roze is geweest. Waarschijnlijk is het roze geverfd toen het nog onderdeel uitmaakte van Land van Ooit, maar dat is toch alweer in 2007 gesloten. Het kleine kasteel is niet te bezichtigen, maar het ligt net als zoveel andere kastelen wel in een prachtige omgeving waar je lekker kan wandelen.
Aan de overzijde bevindt zich een opvallend kunstwerk bestaande uit een beeldengroep van soldaten die letterlijk dwars door een meer wandelen. Je ziet de soldaten steeds dieper in het water zakken waarna ze aan de andere zijde weer tevoorschijn komen. Het is prachtig gezicht, zeker als het riet hoog staat. Ook deze soldaten zijn een restant van het park Land van Ooit. Het verhaal hierachter is dat toen Napoleon met zijn leger door Het Land van Ooit wilde trekken de soldaten werden betoverd en veranderden in standbeelden.

Heusden

Het oorspronkelijke kasteel uit de 12 eeuw bleef eeuwenlang intact. Een kruittorenramp in 1680, waarbij de bliksem insloeg in de donjon die als opslagplaats voor buskruit werd gebruikt, werd het kasteel fataal. In de toren bevonden zich op dat moment 16.000 pond buskruit, handgranaten en stincpotten. Het kasteel werd vrijwel geheel verwoest en ook vele huizen in de omgeving ervan werden vernield. Slechts de muren van een vierkante toren bleven gedeeltelijk overeind. Deze toren werd weer enigszins hersteld, maar in 1823 volgde totale sloop. Na de opgravingen werden in 1949 de fundamenten weer bedekt en er verscheen een hertenkamp op de plaats van het kasteel. In 1987 besloot men tot een gedeeltelijke reconstructie van het kasteel, zij het in veel kleiner formaat dan het tot 1680 geweest was. Dit werd als een mislukking beoordeeld, aangezien het opgetrokken muurwerk niet met de vorm van het eigenlijke kasteel overeenkwam. Toen men de fundamenten blootlegde achtte men het zelfs niet nodig om aanvullend archeologisch onderzoek te verrichten. Hierdoor is het misschien wel het minst mooie en het minst interessante kasteel van Brabant.
Wikipedia

Meeuwen

Kasteel Meeuwen is een gedeeltelijk 19e-eeuws en 20e-eeuws kasteel. Het is bewoond en staat op het land van een loonbedrijf. Daardoor is het privé en niet te bezichtigen. Omdat het een eind van de doorgaande weg af staat en ook nog eens achter bomen rijd je zomaar aan voorbij.
Wikipedia

Dussen

Dit kasteel staat net buiten de bebouwing van Dussen. Het huidige kasteel is een door een brede slotgracht omringd bakstenen gebouw uit 1474, met oudere delen. Het bestaat uit drie woonvleugels om een binnenplaats, aan de noordzijde afgesloten door een toegangspoort tussen twee zware halfronde torens. De gewelfde kelder dateert van 1387 of ouder. De overwelfde renaissancegalerij dateert van 1609. Toen werden ook de zuid- en oostvleugel met één verdieping verhoogd. De westvleugel dateert van 1628. Ook beide torens werden toen verhoogd en een middentoren toegevoegd. Deze is verwoest in 1944 en niet meer herbouwd. Tot het interieur behoren enkele 17e e 18e-eeuwse schouwen, waarvan sommige altijd tot het kasteel behoorden en andere van elders afkomstig zijn. Het mooie kasteel is open voor publiek.
Wikipedia

Oosterhout

Kasteel Strijen was een kasteel in Oosterhout. De bouw van het eerste kasteel startte rond 1289, toen Willem IV van Strijen het terrein op de grens van het graafschap Holland en het hertogdom Brabant kocht. Het huis werd rond 1325 door de nieuwe eigenaar Willem van Duvenvoorde tot een groot kasteel verbouwd. Het kasteel zelf bestond uit drie verdiepingen, de toren uit zes. Het gebied rondom het kasteel was Hollands gebied, terwijl het kasteel zelf op Brabants gebied stond. Uiteindelijk werd Jan I van Polanen eigenaar van het kasteel, en daarmee de ook de opvolgende heren van Breda. Volgens volksverhalen kwam Johanna van Polanen regelmatig hier verblijven om te schrijven of voor andere zaken. Het kasteel werd in de 16e eeuw verwoest tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Het kasteel is daarna nooit meer opgebouwd. De prins van Oranje, Filips Willem, gaf in 1617 toestemming om het puin van de ruïne te hergebruiken. De 25 meter hoge toren is deels bewaard gebleven en staat nog steeds overeind aan de Kasteeldreef in Oosterhout. De ruïne van de toren, die beschermd wordt met hekken, staat op een eilandje omgeven door sloten dat met een brug verbonden is met de omgeving. De naam Slotbosse Toren is te danken aan het eikenbos dat er vroeger omheen lag. De ruïne was tot 15 januari 2016 eigendom van de Staat (Rijksgebouwendienst). Op 15 januari 2016 werd deze overgedragen aan de Nationale Monumentenorganisatie (NMo).

Wikipedia

Naast de ruïne heeft Oosterhout nog een zevental slotjes die bezienswaardig zijn. Rond 1300 vestigden verschillende adellijke families zich in Oosterhout die voor zichzelf een huis (slotje) bouwden. Van deze ‘slotjes’ zijn er nu nog vijf over, waarvan vier aan de Ridderstraat. Het merendeel is in de negentiende eeuw min of meer gemoderniseerd. Ze worden slotjes genoemd, maar de benaming kasteeltje zou niet misstaan. Slotje Limburg of Huis Limburg is een slotje op de kruising van de Slotlaan en Ridderstraat. Tegenover het kasteel staat aan de westkant Slotje Beveren en aan de noordzijde ligt het Slotpark. Verder naar het oosten staat Slotje Brakestein.

Wikipedia

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Beeldenpark Zwijndrecht

Langzaam maar zeker kunnen we gelukkig weer (beperkt) vrij reizen na het corona virus. Daardoor heb ik de tijd om stil te staan bij ons eigen land. Als reiziger en kunstliefhebber heb ik diverse kunstparken gezien die ik graag met jullie wil delen. Deze keer neem ik je mee weer door een prachtig kunstpark in Zwijndrecht. 

Het beeldenpark in Zwijndrecht is ingericht in 1996 en het is gelegen in het Noordpark nabij de Parkstraat. Vanwege de ligging aan de drechtoevers is het park een oase aan rust. Op dit punt komen de rivieren De Noord, de Merwede en de Oude Maas samen en heb je een prachtig uitzicht op de druk bevaren rivieren en de historische stad Dordrecht gelegen aan de andere zijde van de rivier. In het beeldenpark zijn vooral abstracte en robuuste sculpturen opgesteld die best wel tegen een stootje kunnen. En dat moet ook wel, want het stadspark is een openbare ruimte dat vrij toegankelijk is.
Over kunst valt niet te discussiëren en dat geldt vooral voor de beelden in dit park. Veel kunstwerken zijn eenvoudig van vorm en het is best wel goed voor te stellen dat lang niet alle voorwerpen als kunst worden ervaren door de gemiddelde bezoeker. De meeste beelden zijn vervaardigd van staal of steen en ze zijn allemaal voorzien van even robuuste tekstbordjes met info over de kunstenaar en het kunstwerk. Toch is het park bijzonder vanwege zijn mooie inrichting. Een aantal van de beelden zijn opgesteld in het wandelgebied langs het Maaspad aan de Oude Maas. Het beeldenpark dat circa 50 beelden kent vormt samen met de Beeldenboulevard Papendrecht, met vooral figuratieve sculpturen in Papendrecht (30 stuks) aan de andere zijde van de rivier, het Beeldenpark Drechtoevers.
Minpunt van het beeldenpark is de actualiteit van de website en van Wikipedia, maar als bezoeker zul je daar weinig van merken.
Ook al houd je niet van kunst, dan nog is het heerlijk wandelen door het park en langs de oevers van de rivieren.

De beeldencollectie in Zwijndrecht bestaat uit:

  • Lucien den Arend – Discois (1974), Geminus (1981) en Gothic II (1996)
  • Lukas Arons – Dolomite Paint (1994), Fragmenten (1994)
  • Joost Barbiers – Neferiti (2015)
  • Henk van Bennekkum – zonder titel 2005, Dynamiek van de wind (2018), Opgevouwen Prisma (1995)
  • Gjalt Blaauw – zonder titel (1984)
  • Angela Bottenberg – Winternacht (1988)
  • Kees Buckens – Vleugel (2010)
  • Hedde Buijs – Groei ( 1988 )
  • Benbow Bullock – Tegenstrijdige meningen(1998)
  • Eddy Gheress – Venus (2000)
  • Nina Goerres – Anything goes (1987)
  • Marti de Greef – Driehoeksverhouding (1993)
  • Cor van Gulik – Jurk (1985), Stapeling (1986)
  • Joop Haring – Bishop en ZT (2001)
  • Ewerdt Hilgeman – Inploded Pyramid (1996)
  • Gerard Höweler – Doordringend (2003)
  • Venelin Ivannov – Nice to meet you (1999)
  • Menashe Kadishman – Reding Figure (1998)
  • Egidius Knops – Orion (1991)
  • Yvonne Kracht – Uit het vierkant (1977), Uit den driehoek (1978)
  • Jane Leeuwenburg – Labyrint (2005)
  • Cyril Lixenberg – Doorloop (1991)
  • Niels Lous – Elementaire richtingen (1989)
  • Marus van der Made – Twee vierkanten (1986)
  • Herbert Nouwens – 4 constructies voor een plek (1994)
  • Matti Peltokangas – Licht, schaduw, licht (1985)
  • Marry Teeuwen-de Jong – Gedeelde piramide (1981), Driehoek (2005 ), Wig (1995)
  • Roel Teeuwen – Kelken (2018)
  • Wieke Terpstra – De leeuw (2008)
  • Jan Timmer – Moeras Beton (1989), Ontzet Vierkant (1989), Second Life (2014)
  • Frits Vanèn – Existentie (1990)
  • Adrie Verhoeven – Het dagelijkse leven (2002)
  • Leo de Vries – Torso (1993)
  • Niko de Wit – Leunen, overhellen (1984), zonder titel (1985)
  • Fredu Wubben – Binnenste Buiten (2002)
  • Margot Zanstra – Triangular duplication (1996)
  • Gonda van der Zwaag – Hoornboom (2010)

Deze diashow vereist JavaScript.

Lees meer over beeldenparken in de wereld op Wikipedia.

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Middelheimmuseum Antwerpen

Nu we even niet meer zomaar vrij kunnen reizen vanwege het corona virus blik ik terug op mijn reizen. Als reiziger en kunstliefhebber heb ik diverse kunstparken gezien die ik graag met jullie wil delen. De komende tijd neem ik je mee door prachtige kunstparken die ik bezocht. 

Het Middelheimmuseum is een beeldenpark van 30 hectare in het deelpark Middelheim van het Nachtegalenpark bij Antwerpen. Het park is een groot openluchtmuseum dat gratis te bezoeken is. Het is uniek omdat er weinig van dergelijke kunstparken in de wereld zijn. Ook al zou je niet van kunst houden dan nog is het park interessant als je van natuur houdt. Het park is prachtig aangelegd met meren, wandelpaden, lanen, bloemenperken en uiteraard veel bomen in diverse soorten. Er is ook een paviljoen waar je kan genieten van een hapje en een drankje. Het beeldenpark is ontstaan uit de ‘Biënnale Middelheim’, dat vanaf 1951 iedere twee jaar in het park georganiseerd werd. Na twintig afleveringen van deze beeldententoonstelling besloot men in 1989 een andere manier te kiezen om de beeldenverzameling aan te vullen. De beeldentuin heeft de vorm van vier uitwaaierende stroken gelegen aan beide zijden van de Middelheimlaan die het park middendoor snijdt. De kunstcollectie omvat inmiddels tweehonderd beelden, waarvan enkele tientallen in de stad Antwerpen zijn geïnstalleerd. De beelden staan gespreid opgesteld door heel het park en meeste beelden zijn tot kleine afstand te benaderen. Bovendien beschikt het openluchtmuseum over honderden beelden die middels wisseltentoonstellingen worden getoond in het Braem-paviljoen. In dit paviljoen staan kwetsbare stukken opgesteld die niet in openlucht kunnen staan. Het Documentatiecentrum Burgemeester Lode Craeybeckx is gevestigd in de Orangerie van het Middelheimpark. In 2012 werd de plantentuin Hortiflora met een oppervlakte van 5 hectare toegevoegd aan het beeldenpark. Zo ontstaat een natuurlijke verbinding met het Nachtegalenpark. Aan de kant van de Hortiflora is een door architect Robbrecht & Daem een nieuw halfopen tentoonstellingsgebouw ontworpen, genoemd Het Huis. Het is een vijf meter hoog transparant halfopen volume met een klare geometrie. De beeldencollectie omvat werken van tientallen vooraanstaande nationale en internationale beeldhouwers van de moderne en hedendaagse beeldenkunst. De collectie is zeer divers van klein tot zeer groot, brons, hout, metaal, kunststof enz. in heel veel verschillende stijlen. De meest bekende namen zijn onder andere Henry Moore en August Rodin die tot de meest wereldberoemde kunstenaars behoren. Alle beelden zijn voorzien van informatiebordjes. Wil je eens kennis maken met kunst op een relaxte manier dan is het Middelheimmuseum de ideale locatie en kinderen zullen zich ook prima vermaken. Veel plezier.

Deze diashow vereist JavaScript.

Lees meer over beeldenparken in de wereld op Wikipedia.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Vigelandpark Oslo

Nu we even niet meer zomaar vrij kunnen reizen vanwege het corona virus blik ik terug op mijn reizen. Als reiziger en kunstliefhebber heb ik diverse kunstparken gezien die ik graag nogmaals met jullie wil delen. De komende tijd neem ik je mee door prachtige kunstparken die ik bezocht. 

Gustav Vigeland is de beroemdste beeldhouwer van Noorwegen. Hij leefde van 1869-1943. Vigeland had een traumatische jeugd en dat zie je terug in zijn beelden. Het grootste gedeelte van zijn collectie betreft beelden van naakte mensen voor zover ze geen specifiek persoon uitbeelden. Het betreft beelden van mensen in alle leeftijden. In het monumentale Vigelandspark dat onderdeel uitmaakt van het grote Frognerpark staan 192 kunstwerken van de kunstenaar opgesteld en dat is zeer uniek, want wereldwijd zijn er weinig andere beeldenparken waar zoveel kunstwerken van slechts één kunstenaar staan opgesteld. Het begon allemaal met een gipsen model voor een fontein die Vigeland in 1907 aan de stad Oslo presenteerde. De kunstenaar breidde door de jaren zijn collectie uit. In 1924 gaf Oslo hem de opdracht die beelden in het Frognerpark te plaatsen. Het prachtige park wordt in het midden opgedeeld in een 850 meter lange wandelboulevard waar ongeveer 650 menselijke figuren zijn opgesteld. De laatste 22 jaar van zijn leven heeft Vigeland uitsluitend aan beelden gewerkt die in het park staan. Al zijn werk liet hij aan de stad Oslo na. Als tegenprestatie vroeg hij een atelier en de middelen om zijn beelden te verwezenlijken. Hij wilde het leven van de mens, van kindertijd tot ouderdom met alle geluk, verdriet, hoop en vertwijfeling in al zijn vormen uitbeelden.
Na de poort van het park loop je eerst over de 100 meter lange Broen brug die hij ontwierp in 1931. Aan beide zijden wordt de brug geflankeerd word door 58 bronzen beelden van mannen, vrouwen en kinderen. Het thema is de verhouding tussen ouders en kinderen. Op een van de beelden wordt een ouder afgebeeld die net als een voetballer een bal in de lucht trapt, maar in de plaats van een bal is het een kind. Het weerspiegelt de relatie met zijn tirannieke vader, die zijn leven tot een hel maakte. De woede jegens zijn vader wordt ook uitgedrukt door het beeld van een jong kind die stampvoetend en met gebalde vuisten zijn ongenoegen uit.
Volgens zijn vader waren vrouwen onrein en slecht. Vrouwen worden echter door de kunstenaar altijd liefdevol uitgebeeld. Hij wil daarmee aantonen dat het denkbeeld van zijn vader niet juist was. Na de brug komt een fontein in de vorm van een schotel die wordt gedragen door zes mannen. Om deze fontein staan 20 boomgroepen. Dit zijn beelden van bomen waaronder mensen verwerkt zijn. In de bomen is het hele levenspad van de mens verwerkt; van geboorte tot de dood.
Achter de fontein, die doorgaans als levensbron wordt opgevat, loopt een trap naar het midden van het park waar de hoge uit graniet gehouwen Monolitten staat opgesteld. De monoliet bestaat uit 121 naakte verstrengelde lichamen in de vorm van een fallus. Het 14 meter lange beeld staat rechtop als een obelisk. Vanwege deze vergelijking meent men dat het beeld het symbool is van de vruchtbaarheid en de oorsprong van het leven. Rondom dit topstuk staan 36 granieten beeldengroepen van mensen. Net als bij de bronzen beelden wordt ook hier het leven van de mens gesymboliseerd. Als laatste van de kunstwerken betreft men een beeld van het levensrad (Livshjulet). Het beeld bestaat uit een bronzen ring met kinderen, vrouwen en mannen, die hand in hand staan. Het beeld symboliseert de oneindigheid van de mens met de geboorte, de dood en opnieuw de geboorte.
Gustav Vigeland ontving de medaille voor de Nobelprijs voor de Vrede die in 1902 voor het eerst werd uitgedeeld.
Het naast het park gelegen Vigelandmuseum betreft het vroegere atelier van de kunstenaar. Het museum toont onder andere gipsen afdrukken van de beelden die ooit vervaardigd zijn. Middels foto’s en beschrijvingen wordt getoond hoe de kunstenaar te werk ging.

Deze diashow vereist JavaScript.

Lees meer over beeldenparken in de wereld op Wikipedia.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Balcalhão Buddha Eden, Portugal

Nu we even niet meer zomaar vrij kunnen reizen vanwege het corona virus blik ik terug op mijn reizen. Als reiziger en kunstliefhebber heb ik diverse kunstparken gezien die ik graag met jullie wil delen. De komende tijd neem ik je mee door prachtige kunstparken die ik bezocht. 

Het beeldenpark Balcalhão Buddha Eden ligt bij het Portugese stadje Bombarral ongeveer 75 km ten noorden van Lissabon.
Buddha Eden is Europa’s grootste oosterse tuin en is gelegen in de Quinta dos Loridos (landgoed). De oosterse tuin met ongeveer 35 hectare grond werd opgericht als reactie op de vernietiging van de boeddha’s van Banyan, waarbij één van de grootste barbaarse misdaden op cultureel gebied plaatsvond, namelijk het vernietigen van de meesterwerken van de laat Gandhara kunstperiode.
In het park bevinden zich diverse gebieden met beelden van een bepaald thema, cultuur of geloof, waarbij het Boeddhisme de boventoon voert. Voor de boeddha’s, pagodes, terracottabeelden en de diverse andere beelden wordt geschat dat zo’n 6.000 ton aan marmer en graniet werd gebruikt om de monumentale kunstwerken te maken. De centrale trap is het middelpunt van de tuin, waar de gouden Boeddha’s je een rustig welkom heten. Op de heuvel daarachter bevinden zich gigantische beelden van een liggende en een staande boeddha. In het centrale meer kunnen Japanse Koikarpers gesignaleerd worden en gebeeldhouwde draken die uit het water stijgen. Verdeeld over twee locaties zijn 700 soldaten en paarden van het Terracottaleger te zien. Aanvankelijk waren ze handgeschilderd maar nu zijn ze allemaal blauw geschilderd, op één uitzondering na, de generaal, die is rood geschilderd. Alle beelden zijn verschillend en kopieën van het unieke Chinese Terracottaleger die 2200 jaar geleden werden begraven. Naast het Terracottaleger staan er nog circa 400 andere beelden verdeeld in groepjes over het park. Centraal staan circa 10 grote kunstvoorwerpen van niet-oosterse kunstenaars met naamsvermelding. Het park is uniek aangelegd in een landgoed en prachtig aangekleed met vijvertjes, paadjes en een mooie diversiteit aan beplanting. Het is een schitterende oase aan rust en een unieke plek op aarde. Het park is rond 2014 aangelegd en nog zo nieuw dat er nog weinig over bekend is. De toegang kost slechts 2,5 euro pp en da’s best opvallend laag, want het kostte waarschijnlijk miljoenen om het park aan te leggen.
Beeldenparken van dergelijk formaat zijn uniek in de wereld. Andere bijzondere beeldenparken zijn onder andere het Middelheimmuseum in Antwerpen en het Kröller-Müller Museum in de Hoge Veluwe.

Deze diashow vereist JavaScript.

Lees meer over beeldenparken in de wereld op Wikipedia.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Maastricht 2020

Maastricht is een stad waar ik graag kom. Ik houd erg van de zuidelijke Bourgondische sfeer die er heerst. Maastricht is een mooie, oude en historische stad die al circa 2000 jaar wordt bewoond. Nijmegen en Maastricht claimen beide dat ze de oudste stad zijn van Nederland. Maar wat maakt het uit, het is toch geen wedstrijd. Als ik een stedentrip voorbereid kijk ik altijd even op Wikipedia. Bij Maastricht valt de hoeveelheid tekst op die op de pagina is vermeld. Het kost je ongeveer een uur om de tekst te lezen. Er is blijkbaar veel te vertellen over de stad. Zoals bijna in iedere bijzondere stad besteden de meeste toeristen de meeste tijd aan shoppen en terrasjes. In Maastricht kun je je overigens prima vermaken met deze zaken. De Grote Straat, Kleine Straat en de Wolfstraat zijn de beste straten om te shoppen en de Platielstraat en de Koestraat zijn de gezelligste straatjes met veel horeca waar je lekker kunt genieten van een drankje. Deze straten vind je vanzelf, volg de meute. Het zijn de straten waar de meeste mensen lopen. Het bekendste van Maastricht is natuurlijk het Vrijthof. Op het grote plein komt alle gezelligheid van de stad bij elkaar. Het plein is omzoomd met terrasjes, rijen plataan bomen, mooie historische panden en het uitzicht op de St. Janskerk met zijn rode toren en de St. Servaasbasiliek. Let ook eens op het opvallende kunstwerk van de fanfare bestaande uit vijf fel gekleurde figuren gekleed in carnavalskostuums. Het heet ‘Ut Hermenieke’ en is een kunstwerk van Han van Wetering. Mooi? Dat mag jezelf bepalen.
Een ander noemenswaardig plein is het Onze Lieve Vrouwenplein, dat haar naam dankt aan de gelijknamige kerk op het plein.
Maastricht wordt door de Maas letterlijk in tweeën gespleten. Over de Maas ligt de indrukkende St. Servaas boogbrug uit de 13de eeuw. Het wordt beschouwd als de oudste brug van Nederland. Aan de oostzijde is echter een deel van de brug verdwenen om moderne scheepvaart over de Maas mogelijk te maken.


Als ik naar de mensen op straat luister hoor ik niet alleen Duits, maar ook Engels, Spaans en Chinees. Mijn conclusie is dat toeristen de weg naar Maastricht hebben gevonden. Met een internationale luchthaven op 10 kilometer afstand zal toerisme alleen maar toenemen de komende jaren. Mensen willen wel eens wat anders dan de te drukke wereldsteden.
Maastricht heeft een zeer vroom verleden. Dat blijkt onder andere uit de hoeveelheid kerken en de sierlijke bouwstijl waarmee ze gebouwd zijn. De stad telt maar liefst twee basilieken. De St. Servaasbasiliek en de Onze Lieve Vrouwe kathedraal zijn beide juweeltjes van bouwwerken. Maar er zijn ook andere mooie kerken in de stad zoals de St. Jankerk op het Vrijthof, de Sint-Matthiaskerk en de St. Lambertuskerk. De St. Servaasbasiliek heeft een schatkamer met kerkelijke oudheden zoals reliekhouders, kleding, textiel en zilver servies. Ook de Onze Lieve Vrouwe kerk heeft een eigen museum met veel reliekhouders. De Dominicanenkerk doet tegenwoordig dienst als boekhandel (Boekhandel Dominicanen) en is daarmee een van de mooiste boekenwinkels van Nederland. Prachtig hoe zo’n kerk een herbestemming heeft gekregen.
De historie van de stad is vooral zichtbaar bij de stadsommuring waarvan de eersten dateren uit de 13de eeuw. Ten westen van het centrum bevinden zich de Lage Fronten. Het is nu een prachtig groen wandelgebied, maar de aarden wallen waren ooit het toneel van oorlogen.
Ten zuiden van het centrum bevinden zich oude stadsmuren en dat is vrij uniek want de meeste historische steden hebben zich al lang geleden ontdaan van hun stadsmuren die meestal beknellend waren voor hun groei. Achter de stadsmuur bevinden zich het Aldenhofpark en het Monseigneur Nolenspark die via de Jeker rivier met elkaar in verbinding staan. Samen met de stadsmuren is dit misschien wel het mooiste gedeelte van de stad. De parken zijn sierlijk aangelegd met wandelpaden, vijvers en fonteinen en majestueuze bomen.


In het Aldenhof zijn een aantal opvallende kunstwerken te bewonderen. Het zijn het d’Artagnan monument, de Berenbank en de Berenkuil. Vooral de Berenkuil is heel gaaf. Het kunstwerk staat helaas niet overal vermeld in de reisgidsen maar een bezoekje is zeer de moeite waard. Het kunstwerk toont een soort dierentuinkooi met daarin een bijna ‘dode giraf’. Naast de giraf zit een mooi zigeunerachtig meisje in een knalrode jurk en lang zwart haar die zich om de dood van de giraf bekommert. De giraf lijdt pijn. Het lijkt alsof het meisje de giraf toespreekt en hem troost voor hij zijn laatste lucht uitademt. De sfeer rondom het kunstwerk is sereen, mysterieus, grillig, beangstigend en eng, maar de zorg van het meisje voor de giraf is warm en ontroerend. Kippenvel…. Twintig meter verder staat het beeld van een beer. Hij zit als een mens op een bank en kijkt bedroefd met een hangende kop naar beneden. Heeft hij iets met de dood van de giraf te maken? Heeft hij de giraf gedood? Creepy!!
De Helpoort is de oudste stadspoort van Nederland. Het deed ooit onder meer dienst als kruitmagazijn, woonhuis en atelier.
In het oosten van de stad eindigt de stadsmuur in de Onze-Lieve-Vrouwewal. De muur is hier recht en loopt parallel aan de Maas. Op het lage gedeelte staan oude kanonnen opgesteld.
Maastricht is dus top, maar naar mijn mening ontbreekt het een beetje aan vermaak. Er is nou ook weer niet zo heel veel te doen. Er zouden meer leuke musea moeten zijn. Wil je langer in zuid Limburg verblijven dan kan je je reis verlengen in de omgeving met onder andere een bezoek aan de mergelgroeven en het stadje Valkenburg.

Veel plezier in de mooiste en meest zuidelijke stad van Nederland.

De bekendste musea van Maastricht:

Bonnefantenmuseum, Avenue Ceramique 250
Bureau Europa, Boschstraat 9 Maastricht
Drukkunstmuseum, Jodenstraat 22
Marres, Capucijnenstraat 98
Museum aan het Vrijthof ,Vrijthof 18
Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 7

Mijn persoonlijke Top-10 van Maastricht:

  1. St. Servaasbasiliek
  2. O.L. Vrouwebasiliek
  3. Vrijthof
  4. Bonnefantenmuseum
  5. Aldenhofpark en het Monseigneur Nolenspark
  6. Natuur Historisch Museum
  7. Stadsmuur
  8. Boekhandel Dominicanen
  9. De Lage Fronten
  10. Helpoort

Maastricht op internet:

Bezoek Maastricht

Dagje weg

Maastricht Excursies 

Maastricht Net Uit agenda

Stedennet .

Top-10 bezienswaardigheden .

VVV Maastricht

Wikipedia

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Haarlem 2020

Ontdek de wereld en begin in Nederland, dat is mij credo. Nederland is zo mooi en heeft zoveel mooie steden te bieden. Dit keer is het Haarlem. Nooit eerder ben ik in de stad geweest. Het werd hoog tijd om deze historische stad te bezoeken. Haarlem is de zesde monumentenstad van Nederland. De stad telt 1149 rijksmonumenten. Daarnaast telt de stad zo’n 1238 gemeentelijke monumenten. Bovendien is de historische binnenstad aangewezen als beschermd stadsgezicht. In de binnenstad staan dan ook de meeste van de monumenten, zoals de Grote of Sint-Bavokerk, het Stadhuis en de Vleeshal. De stad kent echter ook een aantal toonaangevende moderne bouwwerken, zoals de Toneelschuur, het Patronaat, de nieuwbouw van de Stadsschouwburg en het voormalige kantoor van de ING Bank aan de Wilhelminastraat. Het is dus een stad die zeker op je bucketlist moet staan. Al vrij snel boek ik een rondleiding bij de plaatselijke VVV. Op deze manier hoor en zie je interessante dingen die je als buitenstander niet zo snel zult ontdekken. Ik kan het dan ook van harte aan iedereen aanbevelen. We vertrekken bij de VVV op de Grote Markt in het centrum. Op zaterdag is er een grote markt op de Grote Markt (woordspeling), maar die laat ik nog even links liggen. Al vrij snel staan we stil bij een wat in eerste instantie een onbenullig beeldje is. Het is een beeldje van Malle Babbe dat op twee manieren bekend is gewordenen is gemaakt door de wereldberoemde kunstenaar Kees Verkade uit Haarlem. Malle Babbe (Barbara Claes) was een verstandelijk gehandicapt die waarschijnlijk aan cretinisme leed, een schildklierafwijking die toen leidde tot dwerggroei. De bijnaam Malle Babbe zou te danken zijn aan de verbastering van Malle Barbara; gekke Barbara. In de 17de eeuw is ze geschilderd door Frans Hals, maar we kennen haar natuurlijk ook van het bekende lied van Rob de Nijs. Het is geschreven door Lennaert Nijgh die uit Haarlem kwam. Op het beeld en het schilderij is op haar schouders een uiltje afgebeeld en houdt ze een bierpul vast. Het slaat mogelijk op het oud-Nederlandse gezegde “Zoo beschonken als een uil”.


Een ander en nog kleiner beeldje in de stad is het beeldje van Kortjakje. Wie kent haar niet? Altijd is Kortjakje ziek, midden in de week maar zondags niet. Het kinderliedje stamt af van een Frans volksliedje. Oorspronkelijk gaat het liedje over een zeventiende-eeuws hoertje. De naam Kortjakje verwijst mogelijk naar het korte kledingstuk van de vrouw. Kortjakje werd vroeger ook als bijnaam gebruikt voor een vrouwelijke dronkenlap. In het Frans staat Kortjakje bekend als (Rachel) Valderappus wat schorriemorrie of gespuis betekent.
In het centrum zie je veel plantenbakken die door de bewoners voor hun huizen zijn geplaatst, dus feitelijk op gemeentegrond. Aanvankelijk vond de gemeente het niks in verband met toegankelijkheid van brandweerauto’s, maar toen bleek dat de lucht in Haarlem niet gezond was, was de gemeente om. Er moest zelfs meer groen op straat komen. Wandelend door de smalle steegjes geven de groenvoorzieningen je een behaaglijk gevoel. In sommige steegjes zie je zelfs druivenstruiken en gouden regen die de hele straatbreedte overspannen. Vooral als de planten in bloei zijn, moet dat bijzonder mooi zijn.
In Haarlem zie je erg veel buitenlandse toeristen. De Haarlemse samenleving is er op ingesteld en ik wordt zelfs regelmatig in het Engels aangesproken. Haarlem ligt op een steenworp afstand van Amsterdam en daardoor is het voor toeristen makkelijk om Haarlem op te nemen in hun reis door Nederland. Haarlem is ook een beetje klein Amsterdam met grachten en zelfs een rosse buurt. Haarlem doet zelfs misschien niet veel onder voor Amsterdam, maar het heeft (natuurlijk) niet die chique herenhuizen en de omvang van zijn grote broer. Nee, het centrum van Haarlem is betrekkelijk klein. Je hebt geen openbaar vervoer nodig om de stad te bezichtigen. Haarlem doet veel aan promotie en noemt in één adem ook de bezienswaardigheden van Amsterdam in haar programma omdat het zo dichtbij ligt. Slim natuurlijk, zo is het makkelijk om mee te liften op het succes van Amsterdam.
Haarlem is een echte hofjesstad. Eens waren er meer dan 40, maar nu zijn er nog circa 20 over. Ze ademen de sfeer van 100 jaar geleden en ouder. De huisjes omsluiten een binnentuin die meestal in stijl is aangelegd met rozenperken, beelden, prieeltjes en grasveldjes. De huisjes zijn meestal eenvoudig en repeterend. Geen van de huizen is in particulier bezit, het zijn allen sociale huurwoningen, waardoor het schilderwerk van het hout in ieder geval eenduidig blijft.


Haarlem had ooit veel molens. Nu is alleen de Adriaan daar nog van over. Helemaal authentiek is hij niet want de hoge molen brandde in 1932 geheel af. Gelukkig werd hij geheel herbouwd. Het is een bijzonder mooie molen die er spik en span bij staat. Al jaren heeft de molen uitsluitend een toeristische functie. De molen is alleen te bezichtigen met een gids. In kleine groepjes leidt de gids je via de smalle steile houten trapjes door vijf verdiepingen van de molen. Onderweg vertelt ze met behulp van schaalmodellen over de werking van de molen. Op de buitenomloop kun je een blik werpen op de stad Haarlem. Hier heb je mooi uitzicht dat zelfs tot de duinen reikt. Voor jong en oud is het een interessante toer.
Het Corrie ten Boom huis zei mij niets, maar de gids vertelt ons dat iedere Amerikaan het museum op zijn programma heeft staan. Blijkbaar wordt het in Amerika veel beter gepromoot dan in Nederland. In WOII deed het huis dienst als onderdak voor Joden. Het huis is enigszins vergelijkbaar met dat van Anna Frank. Nog altijd kun je in het huis aanschouwen hoe de schuilkamers bereikbaar waren. Vanwege de beperkte grootte moet je op internet tijdig kaarten bestellen om het museum te kunnen bezichtigen. Helaas wist ik dit niet en kon daardoor niet het museum bekijken.
Het Teylers Museum is een van de interessantste musea in Haarlem. Het is gevestigd in een historisch pand dat op zich zelf ook al interessant is om te bekijken. De collecties van het museum liggen opgeslagen in antieke houten vitrinekasten zoals je dat maar zelden ziet. De collectie van het museum bestaat uit verschillende voorwerpen die totaal niets met elkaar te maken hebben. De rondleiding begint met twee fossielenzalen met een unieke collectie en zeldzame schedels en fossielen. In de instrumentenzaal liggen natuurkundige laboratorium meetinstrumenten die veelal van hout en koper zijn gemaakt. In de ovale zaal liggen onder andere gesteenten die in het laboratorium onderzocht werden. Er is een zaal met munten en penningen en als laatste twee zalen met schilderkunst. Een zeer gevarieerde collectie dus waar iedereen wel iets van zijn gading vindt.
Het Frans Hals museum is een van de topattracties in Haarlem. Het museum bestaat uit twee locaties met verschillende collecties. Het museum aan de Grote Markt toont uitsluitend moderne kunst. Zoals bijna altijd heb ik weinig met moderne kunst, ik kan deze collectie dan ook helemaal niet waarderen. Het museum aan de Groot Heiliglaan toont alleen maar schilderijen van Hollandse meesters uit de middeleeuwen. Uiteraard staat Frans Hals centraal met veel schilderijen. Ook van zijn broer Dirck zijn schilderijen tentoon gesteld. Maar ook andere schilders zoals Longbloed, Ruiysdael, Sluijters zijn er te zien.
Het ABC Architectuur Centrum toont tentoonstellingen over de stad Haarlem. In het museum wordt met name met foto’s getoond hoe de stad de laatste eeuw is ontwikkeld. Al met al niet een heel interessant museum, maar de prachtige stadsfoto’s laten mooie beelden van de stad zien.
Het Archeologisch museum op de Grote Markt toont zoals het woord al zegt archeologische vondsten van de stad. Omdat het gebied al eeuwen bewoond wordt zijn er heel wat voorwerpen gevonden bij opgravingen. Desondanks is het museum redelijk klein. Interessant zijn de filmpjes over de stad.
De Jopenkerk is voor mij een van de hoogtepunten in Haarlem. Nooit eerder zag ik een bierbrouwerij die in een kerk gevestigd is. Dit is het werkelijke walhalla. In de hemel is geen bier, daarom drinken wij het hier… De combinatie van een kerk met glas-in-lood ramen en koperen bierketels, een bar en gezelligheid is een uiterst unieke combinatie. Geweldig. In de kerk is een extra vloer gemaakt, zodat er nog meer tafels kunnen staan. Dat het een succes is blijkt wel uit de enorme toeloop aan klandizie. Kerken kunnen blijkbaar weer ouderwets vol zitten. Sommige noemen het heiligschennis, maar naar mijn mening is hergebruik van kerken nog altijd veel beter dan slopen.


Zoals veel historische steden heeft Haarlem een groot aantal bijzondere kerken. Naast de Grote Markt staat fier de 76 meter hoge Grote kerk (of St. Bavokerk). De kerk is 108 meter lang. Het interieur is prachtig met muurschilderingen, authentieke naamborden met namen van predikanten, organisten e.d. Topstukken in de kerk zijn het koor en het Christian Müllerorgel dat 5068 pijpen telt en 30 meter hoog is. Het werd ooit bespeeld door de tienjarige Mozart en Händel. Om het koor staat een stalen hekwerk en het is niet toegankelijk. Het koor bevat zogenoemde ‘zitterkers’. Het zijn leunbanken waar de geestelijke tegen konden leunen als ze lang moesten staan. De banken zijn allen voorzien van houtsnijwerk en armsteunen in de vorm van unieke beeldjes. In de kerk vallen de vele grafzerken op. Ze liggen letterlijk overal in de kerk. In totaal zijn het ca. 1500 graven. De meeste daarvan zijn niet voorzien van teksten maar wel van een nummer. In iedere steen zit een gat waarmee de steen werd gelicht als een persoon in de kist werd gelegd. Weet je waar het spreekwoord ‘een rijke stinkerd’ vandaan komt? Ik zal het je vertellen. Vroeger werden rijken mensen in de kerk begraven en arme mensen buiten op het kerkhof. Als een lijk in het stenen graf werd geplaatst begon het te ontbinden en te rotten. Via de spleten en ‘tilgat’ verspreidde de lucht zich naar de kerk. Het stonk letterlijk naar ontbindend vlees in de kerk. Een rijke stinkerd dus.
Diverse kerken in Haarlem zijn in de Spaanse periode overgegaan van protestant naar katholiek en andersom. Hierdoor werden steeds nieuwe kerken bijgebouwd als men een kerk ‘verloren’ was. Daardoor zijn er verschillende kerken die als kathedraal bestempeld zijn of waren. Een klein stukje buiten het centrum staat de kathedraal basiliek St. Bavo, ook wel Koepelkathedraal genoemd. Er zijn dus twee St. Bavokerken in Haarlem. Het is de tweede grootste kerk van Nederland na de St. Jan in ‘s-Hertogenbosch. Kenmerkend voor de kerk zijn de vele koepels en de twee robuuste vierkante torens aan de voorzijde. Andere bijzondere kerken zijn de Waalse kerk, de Nieuwe Kerk en de Bakenesser kerk.
Ik heb weer genoten van Haarlem. De stad heeft ‘alles’. Omdat Haarlem ook een aantal interessante musea heeft, kun je je makkelijk twee dagen vermaken in de stad. Wil je meer? Dat kan. Verleng je trip/vakantie met een bezoek aan Kunstfort in Vijfhuizen, het strand, Ruïne van Brederode en uiteraard Amsterdam.

Veel plezier in Noord Holland.

De belangrijkste musea in Haarlem:

ABC Architectuurcentrum, Groot Heiligland 47
Archeologisch Museum Haarlem, Grote Markt 18k
Corrie ten Boom Huis – The Hiding Place, Barteljorisstraat 19
Draaiorgelmuseum Haarlem, Kuppersweg 3
Frans Hals Museum – Hal, Grote Markt 16
Frans Hals Museum – Hof, Groot Heiligland 62
Het Dolhuys, Schotersingel 2
KathedraalMuseum, Leidsevaart 146
Museum Haarlem, Groot Heiligland 47
NZH Vervoer Museum, A.Hofmanweg 35
National Gallery The Netherlands, Heiligenbergerweg 171
Teylers Museum, Spaarne 16

Mijn persoonlijke top 10 van Haarlem:

1. Frans Hals Museum – Hof
2. Kathedraal / St. Bavo
3. Teylers Museum
4. Rondleiding met VVV-gids
5. Adriaan Molen
6. Hofjes
7. Jopenkerk
8. Rondvaartboot over de Spaarne
9. Archeologisch Museum
10. kathedraal basiliek St. Bavo

Haarlem op internet:

Dagje weg .

Steden.net .

Top 10 Bezienswaardigheden .

Visit Haarlem

Wikipedia

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Oslo 2019

Zonder er geweest te zijn zou je denken dat Stockholm en Oslo veel gemeen hebben. Beide steden zijn Scandinavisch, liggen aan water, liggen op dezelfde breedtegraad en de talen komen overeen. Of de steden daadwerkelijk veel overeenkomsten hebben ga ik de komende dagen ervaren. Ik heb een hotel in het midden van het centrum. Omdat de stad (het centrum) betrekkelijk klein is voor een hoofdstad zijn de meeste bezienswaardigheden op loopafstand. Alleen het Bygdøy schiereiland waar veel musea zijn is te ver, maar een ferry vaart de hele dag in het hoogseizoen op en neer. Oslo telt ca. 700.000 inwoners. Tot 1905 behoorde Noorwegen tot Zweden. Daarna werd het zelfstandig. In die zin is het een betrekkelijk jong land.
Al snel kom ik er achter dat Oslo toch heel anders is dan Stockholm. Ik voel me veel meer thuis in Oslo dan in Stockholm. De stad is vriendelijk, puur, redelijk klein en bezienswaardig. Oslo is een fascinerende smeltkroes van nieuw, oud, modern, historisch, veel kunst, parken en mooie gebouwen. Er is niet echt een historisch centrum zoals dat bij andere oude steden wel is. Het is het samenspel van architectuur, kunst en de haven dat het bijzonder maakt. De stad ademt rust en vrede uit. Er is betrekkelijk weinig druk verkeer. Er is geen gejakker en met de drukte van de toeristen valt het nog mee. De stad is schoon, netjes en goed verzorgd. Oslo ligt aan de Oslofjord die in verbinding staat met de Noordzee. Oslo besteedt enorm veel tijd en geld om de stad zo mooi mogelijk te maken. Overal staan bouwkranen en wordt er aan de weg gewerkt. De stad is bezig met de toekomst waar vooral kwaliteit vooraan staat en niet kwantiteit, zoals je dat bij andere steden wel eens ziet.
In de geschiedenis van Oslo heeft de scheepvaart een belangrijke rol gespeeld. Het begon allemaal met de Vikingen die met roeiboten over de zeeën voeren. Het maritiem verleden is terug te vinden in het Vikingschipmuseum, het Frammuseum en het Kon-Tiki Museum die zich allen op het Bygdøy schiereiland bevinden.
Alcohol is een vreemd iets in Oslo. Alcohol is alleen te koop bij een beperkt aantal staatswinkels, die er overigens niet veel zijn, maar daarnaast is het ook te koop in restaurants en cafés. Het is stervens duur. Een biertje (0,5L) kost al snel tien euro. Op deze manier probeert de overeind het alcohol gebruikt in te dammen, maar zoals altijd werkt dat averechts. Mensen drinken daardoor thuis in, alvorens ze gaan stappen en gaan vervolgens net zo dronken naar huis als in andere landen. Dat indrinken noemen ze heel grappig ‘vorspiel’. Ondanks de hoge prijzen wordt toch heel wat bier en andere dranken gedronken op de terrasjes. Blijkbaar is de Noorse levensstandaard hoger. Noorwegen schijnt een van de rijkste landen van de wereld te zijn.

Aker Brygge en Tjuvholmen

Aker Brygge en Tjuvholmen is the place to be in Oslo. Wat het is, is wat lastig uit te leggen. Laat ik bij het begin beginnen. Ooit was de Pipervika haven een industriële haven met fabrieken en magazijnen. Alle industrie is uit het centrum verdwenen. De oude fabrieken en magazijnen werden verbouwd tot moderne kantoren en woongebouwen. De haven veranderde in een jachthaven met plezierboten. Op de rest van het schiereiland verschenen appartementencomplexen met een hoog architectonische vormgeving. Op het eiland Tjuvholmen – dat letterlijk Dieveneiland betekent – werd in 2012 het Astrup Fearnley Museum gebouwd. Het eiland is met stalen bruggen verbonden met vasteland. Langs de kade kwamen tientallen bars, restaurants en winkels. Op de kade staan kiosken met ijs en andere lekkernij. Vanuit de haven vertrekken nog altijd de kleine ferry’s naar het fjord, die voor veel aanloop van mensen zorgt. In de haven liggen drijvende cafés. Aan de kade is het een aaneenschakeling van terrasjes met zon op het zuidoosten. Dat je hier niet voor een dubbeltje op de eerste rang zit moge duidelijk zijn. Het gebied van de voormalige scheepswerven is nu een hippe omgeving waar zowel inwoners als toeristen graag komen en verblijven. Dit naar voorbeeld van de Londense Docklands. De appartementencomplexen met de postmoderne gevels zullen vast peperduur zijn. Niet alleen vanwege de centrale ligging in het centrum, maar ook vanwege het vermaak en het prachtige uitzicht over de stad en het fjord. Te midden van de woonflats staat een 90 meter hoge glazen uitkijktoren. Al deze eigenschappen zorgen ervoor dat er dagelijks veel publiek is en wat mij betreft is het bezienswaardigheid nummer 1 van de stad.

 

Akershus Festing

Het Akershus Festing is een middeleeuws kasteel dat in de 13de werd gebouwd op de heuvel bij de haven. Koning Hakon V gaf de opdracht en hij wilde de stad beschermen tegen de aanvallen van de Noorse Graaf Alv Erlington van Sarpsborg. Het kasteel werd onder andere als gevangenis gebruikt. In het begin van de 17de eeuw werd het verbouwd tot een echt renaissancekasteel. In een van de gebouwen is het Noors verzetsmuseum gevestigd. In de burcht vinden evenementen plaats en ook het Koninklijke mausoleum en het kabinet van de Eerste Minister zijn er gevestigd. De vesting is gratis te bezichtigen. Veel mensen maken dan ook een wandeling over de hoog gelegen paden waar je een prachtig uitzicht hebt over de haven. De burcht is één van de mooiste en oudste culturele erfgoedsites van Noorwegen.

Astrup Fearnley Museum

Dit museum is gehuisvest in twee moderne en opvallend vormgegeven gebouwen aan de haven. Het gebouw is een schoolvoorbeeld van hedendaagse Europese architectuur dat meer dan 90 miljoen euro gekost heeft. Het gebouw heeft de vorm van een groot glazen zeil. Het is een privaat museum met tijdelijke kunst. Het museum toont wisselende tentoonstellingen van vooraanstaande internationale en nationale kunstenaars. Nu, 2019, is in één van de gebouwen een expositie gewijd aan het Engelse kunstenaarsduo Gilbert & George. Ik had dit merkwaardige stel eens gezien bij Ivo Niehe. De expositie bestaat uit bewerkte foto’s die veelal van schokkende beelden zijn voorzien waarbij vaak scheldwaarden worden gebruikt. Het stel mag gerust exorbitant en controversieel genoemd worden. Dagelijks zijn ze altijd netjes gekleed in Engelse kweet, maar als je naar hun kunst kijkt waar ze zichzelf bloot tonen met een ‘opengetrokken’ achterwerk kan ik weinig waardering voor het duo vinden. In het andere gebouw wordt moderne kunst getoond. Het zijn veelal schilderijen maar bijvoorbeeld ook een koe die is doorgezaagd over de gehele lengte en daarna op sterk water is gezet. Kunst? Als je het mij vraagt niet. Ik zou het eerder een natuurmuseum verwachten, want je ziet precies hoe het lichaam van de koe is samengesteld. Het is dus een typisch modern museum. Houd je er niet van, dan adviseer ik je er zeker niet naar toe te gaan. Achter het museum bevindt zich nog een klein beeldenparkje met circa tien beelden.

Karl Johans Gate

De Karl Johans Gate is de belangrijkste winkelstraat van Oslo. Het is een kaarsrechte straat van bijna twee kilometer die zich tussen het Koninklijk Paleis en het centraal station bevindt. Aan de straat bevinden zich een paar van Oslo’s belangrijkste gebouwen zoals de universiteit, het Stortinget (parlementsgebouw) en de kathedraal. Eigenlijk is de Karl Johans Gate samengesteld uit verschillende oudere straatjes. In 1852 werd de straat vernoemd naar de toen overleden koning. De autovrije winkelstraat is een drukke en gezellige winkelboulevard, het kloppend hart van de stad, waar naast inwoners ook de toerist zijn weg weet te vinden. In de straat vind je veel internationale winkelketens. Noorse aanrader is Steen & Strøm. In de ANWB-reisgids staat deze winkelstraat op nummer 1 van bezienswaardigheden, maar dat kan ik echter persoonlijk niet onderstrepen.

Kathedraal Heilig Trefoldighet (kerk van de Heilige Drievuldigheid)

De mooie kathedraal werd gebouwd in 1697, nadat de vorige was afgebrand. Voor een kathedraal is het een kleine kerk en daaraan is af te lijden dat Oslo een paar honderd jaar geleden nog een kleine stad was. Heel opvallend is het plafond van de kerk dat vrij laag is en vlak zonder gewelven, maar het is wel mooi beschilderd. De schildering is maar liefst 1500m2 groot. Het interieur met een barokke kansel en altaar is sierlijk gedecoreerd. De indrukwekkende glas-in-loodramen zijn ontworpen door Vigeland wiens sculpturen te bewonderen zijn in het Vigelandpark. Tegenwoordig wordt de kerk hoofdzakelijk door toeristen bezocht, maar in het verleden werd de kerk regelmatig gebruikt voor huwelijken van de Noorse Koninklijke familie en evenementen van de regering. De kerk bevindt zich in het verlengde van de bekende Karl Johans Gate. Achter de kerk en eigenlijk binnen de omheining van de kerk bevindt zich uit 1841 halfronde Neoromaanse Basarhallene. In de arcade gang bevinden zich restaurantjes en winkeltjes die best wel verscholen liggen en daardoor niet druk bezocht worden.

Koninklijk Paleis / Kongelinge Slott

Het paleis van de Koninklijke familie ligt aan het einde van de grootste winkelboulevard van Oslo. Het paleis is redelijk strak en eenvoudig van vormgeving. De stijl is neoclassistisch met zes grote ronde kolommen die een fronton dragen. Het paleis werd gebouwd in de 19de eeuw als residentie voor koning Karel XIV Johan van Zweden. Tegenwoordig is het nog steeds in gebruik als woonplaats voor de Noorse koning Harald V en koningin Sonja. Het paleis wordt bewaakt door prachtig uitgedoste paleiswachters in mooie blauwe uniformen die iedere dag om 13.30 uur met veel eerbetoon afgelost worden. Veelal zijn dit vrouwelijke wachters. Alleen in de zomer is een deel van paleis toegankelijk voor rondleidingen. Achter het parlementsgebouw ligt het Eidsvollpark dat bijzonder fraai is aangelegd met kunst- en bloemenperken.

Munch Museum

Edvard Munch is de bekendste kunstschilder van Noorwegen. Hij leefde van 1863-1944. Aanvankelijk werden zijn kinderlijke schilderijen niet begrepen en gewaardeerd. Pas in 1912 kwam na een grote tentoonstelling zijn internationale doorbraak. Ineens werd hij als de voorloper van het modernisme opgehemeld. Zijn naam werd daarna in één adem genoemd met grootheden als Cézanne, Gauguin en van Gogh. Na zijn dood liet hij al zijn werken na aan Oslo. Tot zijn erfenis behoren onder andere 1100 schilderijen. Zijn bekendste werk is de ‘Schreeuw’. Het schilderij met daarop een man die met beide handen aan zijn hoofd het uitschreeuwt, is een icon geworden van Noorwegen en Oslo in het bijzonder. Je komt deze afbeelding overal tegen zoals op T-shirts en souvenirs. In 2004 werden de schilderijen de Schreeuw en Madonna gestolen. Twee jaar later waren de schilderijen met een geschatte waarde van 90 miljoen euro weer terug. Het zegt iets over de waardering voor zijn schilderijen. Ondanks de grote nalatenschap hangen er in het museum maar enkele tientallen schilderijen van hem. Dat is enigszins teleurstellend, maar dat komt deels omdat het museum een verbouwing ondergaat. Als ik er ben staat voor het schilderij de Schreeuw een grote groep Chinezen die allemaal foto’s en selfies willen maken. Het toont in ieder geval aan dat die Chinezen zich aardig ingeleefd hebben in de Noorse schilderkunst. En nu aan de kant, want ik wil ook even rustig kijken!

Nationale Opera

Dit architectonische kunstwerk werd in 2008 voltooid. Bij het ontwerp liet de architect zich inspireren door ijsschotsen. Het gebouw ligt pal naast de haven. In de winter als het dak helemaal besneeuwd is zal het gebouw zeker nog meer op een ijsschots lijken die vanuit de haven landinwaarts wordt geduwd. Het reusachtige hoekige gebouw bevat schuine daken die helemaal tot aan de grond doorlopen. Hierdoor is het mogelijk het dak van gebouw te betreden. Het is een zeer uniek ontwerp. Het super moderne gebouw is geheel bekleed met wit marmer. Dagelijks belopen vele toeristen het schuine steile dak naar het hoogste punt alwaar je een prachtig uitzicht hebt over de Bjørvika haven.

Openbare Kunst

Ik heb nog nooit een stad gezien waar zoveel kunst te vinden is als in Oslo. Echt overal zie je beelden in de straten. De stad telt honderden kunstobjecten. Ondanks de hoeveelheid is de stijl meestal traditioneel. De meeste beelden betreffen brozen of stenen beelden van personen. Echt supermoderne kunst is redelijk schaars in Oslo. Dus als je kunstliefhebber bent, kun je in Oslo helemaal je hart ophalen. Naast kunst op straat is er ook veel kunst te vinden in: het Ekeberg skulpturpark, het Vigelandpark, het Karl Johans Gate park, in het Stortinget parlementsgebouw en het Eisdsvollpark.

Park Munch Museum

Deze botanische tuin heeft geen naam en het behoort niet tot het Munch Museum, maar het ligt er wel vlak tegenaan. Het is een schitterend park dat gratis te bezoeken is. In het park bevinden zich nog enkele musea, maar die zijn volgens mij niet allemaal meer open.

Stadhuis / Radhuset

Een ander niet te missen gebouw in Oslo is het stadhuis. Het kolossale in rode bakstenen opgetrokken stadhuis is het meest herkenbaar aan de twee vierkante 60 meter hoge torens. Met de bouw werd in 1931 begonnen, maar tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de bouw stilgelegd. Het duurde uiteindelijk tot 1950 voordat het gebouw ingehuldigd werd. Het gebouw heeft een karakteristieke strakke architectuur die wellicht niet door iedereen mooi bevonden wordt, maar kijk eens naar de bijzonder mooie elementen en reliëfstenen waarmee de gevels aangekleed zijn. Binnen zijn prachtige fresco’s en sculpturen van Noorse kunstenaars te zien. Het gebouw is het meest bekend om de uitreiking van de Nobelprijs, die ieder jaar op 10 december plaatsvindt. Oslo heeft de Nobelprijs voor de Vrede en Stockholm de Nobelprijs voor natuurkunde, scheikunde en fysiologie / geneeskunde. Wandel gerust binnen, want het is een openbaar gebouw. De muurschilderingen zijn bijzonder mooi om te bekijken.

Stortinget

Dit is het parlementsgebouw uit 1866 gelegen aan de Karl Johans Gate. De bouwstijl is zeker niet onaardig, maar binnen zijn bijzonder veel kunstwerken te zien. Onder andere is zeer de moeite waard het schilderij van de grondwetgevende vergadering. Dagelijks zijn er rondleidingen door het gebouw.

Vigelandpark en Vigelandmuseum

Gustav Vigeland is de beroemdste beeldhouder van Noorwegen. Hij leefde van 1869-1943. Vigeland had een traumatische jeugd en dat zie je terug in zijn beelden. Het grootste gedeelte van zijn collectie betreft beelden van naakte mensen voor zover ze geen specifiek persoon uitbeelden. Het betreft beelden van mensen in alle leeftijden. In het monumentale Vigelandspark dat onderdeel uitmaakt van het grote Frognerpark staan 192 kunstwerken van de kunstenaar opgesteld en dat is zeer uniek, want wereldwijd zijn er geen andere beeldenparken waar zoveel kunstwerken van slechts één kunstenaar staan opgesteld. Het begon allemaal met een gipsen model voor een fontein die Vigeland in 1907 aan de stad Oslo presenteerde. De kunstenaar breidde door de jaren zijn collectie uit. In 1924 gaf Oslo hem de opdracht die beelden in het Frognerpark te plaatsen. Het prachtige park wordt in het midden opgedeeld in een 850 meter lange wandelboulevard waar ongeveer 650 menselijke figuren zijn opgesteld. De laatste 22 jaar van zijn leven heeft Vigeland uitsluitend aan beelden gewerkt die in het park staan. Al zijn werk liet hij aan de stad Oslo na. Als tegenprestatie vroeg hij een atelier en de middelen om zijn beelden te verwezenlijken. Hij wilde het leven van de mens, van kindertijd tot ouderdom met alle geluk, verdriet, hoop en vertwijfeling in al zijn vormen uitbeelden. Na de poort van het park loop je eerst over de 100 meter lange Broen brug die hij ontwierp in 1931. Aan beide zijden wordt de brug geflankeerd word door 58 bronzen beelden van mannen, vrouwen en kinderen. Het thema is de verhouding tussen ouders en kinderen. Op een van de beelden wordt een ouder afgebeeld die net als een voetballer een bal in de lucht trapt, maar in de plaats van een bal is het een kind. Het weerspiegelt de relatie met zijn tirannieke vader, die zijn leven tot een hel maakte. De woede jegens zijn vader wordt ook uitgedrukt door het beeld van een jong kind die stampvoetend en met gebalde vuisten zijn ongenoegen uit.
Volgens zijn vader waren vrouwen onrein en slecht. Vrouwen worden echter door de kunstenaar altijd liefdevol uitgebeeld. Hij wil daarmee aantonen dat het denkbeeld van zijn vader niet juist was. Na de brug komt een fontein in de vorm van een schotel die wordt gedragen door zes mannen. Om deze fontein staan 20 boomgroepen. Dit zijn beelden van bomen waaronder mensen verwerkt zijn. In de bomen is het hele levenspad van de mens verwerkt; van geboorte tot de dood.
Achter de fontein, die doorgaans als levensbron wordt opgevat, loopt een trap naar het midden van het park waar de hoge uit graniet gehouwen Monolitten staat opgesteld. De monoliet bestaat uit 121 naakte verstrengelde lichamen in de vorm van een fallus. Het 14 meter lange beeld staat rechtop als een obelisk. Vanwege deze vergelijking meent men dat het beeld het symbool is van de vruchtbaarheid en de oorsprong van het leven. Rondom dit topstuk staan 36 granieten beeldengroepen van mensen. Net als bij de bronzen beelden wordt ook hier het leven van de mens gesymboliseerd. Als laatste van de kunstwerken betreft men een beeld van het levensrad (Livshjulet). Het beeld bestaat uit een bronzen ring met kinderen, vrouwen en mannen, die hand in hand staan. Het beeld symboliseert de oneindigheid van de mens met de geboorte, de dood en opnieuw de geboorte.
Gustav Vigeland ontving de medaille voor de Nobelprijs voor de Vrede die in 1902 voor het eerst werd uitgedeeld.
Het naast het park gelegen Vigelandmuseum betreft het vroegere atelier van de kunstenaar. Het museum toont onder andere gipsen afdrukken van de beelden die ooit vervaardigd zijn. Middels foto’s en beschrijvingen wordt getoond hoe de kunstenaar te werk ging.

De belangrijkste musea in Oslo:

Arbeidermuseet (Hønse-Lovisas house), Sagveien 28

Asker Museum, Otto Valstads vei 19

Astrup Fearnley Museum of Modern Art, Strandpromenaden 2

Bymuseet, Frognerveien 67

Brannmuseet Oslo, Grønlandsleiret 32

Det Internasjonale Barnekunstmuseet – The International Museum of Children´s Art, Lille Frøens vei 4

Forsvarsmuseet, Bygning 62, Akershus festning

Fram Museum, Bygdøynesveien 39

Historisch museum, Frederiks gate 2, Bygdøy

Holmenkollen Ski Museum, Kongeveien 5

Ibsenmuseet, Henrik Ibsens gate 26 (dicht tot 2021)

Intercultural Museum, Tøyenbekken 5

Jewish Museum, Calmeyers gate 15B

Kon-Tiki Museum, Bygdøynesveien 36

Munch MuseumTøyengt 53

Nasjonalgalleriet, Universitetsgata 13 (dicht tot 2020)

National Museum, Architecture, Bankplassen 3,

Natural History Museum, Botanical garden, Sars gate

New National Museum, (open voorjaar 2021)

Nobel Peace Center, Brynjulf Bulls plass 1

Nordisk Bibelmuseum, Nedre Slottsgate 4c

Norges Hjemmefrontmuseum, Bygning 21, Akershus festning

Norsk Folkemuseum, Museumsveien 10, Bygdøy

Norsk Maritime Museum, Bygdøynesveien 37

Norsk Techisk Museum, Kjelsåsveien 143

Norway Resistance MuseumAkershus Festning

Oscarshall, Oscarshallveien

Skøytemuseet (schaatsmuseum), Middelthuns gate 26

Spoorweg Museum, Gardeveien 15

Teatermuseet, Frognerveien 67

Vigeland Museum, Nobels gate 32

Vigeland Park, Kirkeveien

Viking Ship Museum, Frederiks gate 2, Bygdøy

Mijn persoonlijke top 10 van Oslo:

1. Aker Brygge en Tjuvholmen
2. Akerhus Festning
3. Vigelandpark en museum
4. Stadhuis
5. Operea gebouw
6. Karl Johans Gate
7. Munch Museum
8. Botanische tuin
9. Kathedraal
10. Koninklijk Paleis en park

PS. ik ben niet op het Bygdøy museum eiland geweest.

Oslo op internet:

Bijzondere plaatsen .

Culture trip .

The Crazy Tourist .

Lonely Planet .

Oslo voor beginners .

Ruter, reisplanner

Stedennet .

Top 10 bezienswaardigheden .

Tripadvisor .

Visit a city .

Visit Oslo .

Wikipedia .

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen